لزوم تاسیس کارخانه کمپوست در شهرستان لنگرود حقیقتی انکار ناپذیر
1396/05/08
745 بازدید

 

پس از سالها دفن بهداشتی زباله در منطقه بکر و زیبای آلمان لنگه و شاید به ناچار و از روی لزوم، تخریب ناخواسته محیط زیست و ...  ، خوشبختانه در اواخر دوره چهارم شورای اسلامی شهر لنگرود و در آستانه ورود اعضای دوره پنجم ، با همت شهردار محترم ، مجموعه شهرداری و شورای اسلامی شهر و حمایت مسئولین ارشد شهرستان و تامین اعتبار اولیه توسط نماینده محترم شهرستان در مجلس شورای اسلامی(آقای مهندس لاهوتی) امور زیربنایی تاسیس اولین کارخانه کمپوست زباله در شهرستان لنگرود به اتمام رسیده و با مشخص شدن پیمانکار مربوطه،کار عملیاتی وارد فاز اجرایی شده است.
در ادامه و متاسفانه در خصوص مکان اجرای طرح، حاشیه های زیادی مانع اقدام به موقع و ضروری شده و کمی از سرعت کار کاسته است( کمااینکه مراسم کلنگ زنی نیزتا تعیین تکلیف زمین محل احداث، ابتر باقی ماند).
 اما آنچه که مورد تاکید و وثوق همگان  است اینکه،  وضعیت نامناسب دفن زباله در شهرستان و حجم بالای آن در هر روز( متوسط 120 تن ) ، می طلبد که هرچه سریعتر در جهت امحا (سوزاندن) یا پردازش ، کاهش حجم ، تفکیک زباله خشک از زباله تر، و در انتها تبدیل زباله تر به کود قابل استفاده در کشاورزی ، اقدامی عاجل صورت پذیرد و یکبار برای همیشه پرونده این معضل اجتماعی و زیست محیطی بسته شود، که با لحاظ هزینه بالای پروژه زباله سوز ، طبیعتا گزینه ای بهتر و سهل الوصول تر از کمپوست قابل تصور نیست.

هرچند اعتراض اهالی سکونتگاههایی که تعرفه ساخت و تاسیس کارخانه کمپوست می باشند ، قابل درک و هضم میباشد ولیکن با لحاظ تعهدات پیمانکار مجری پروژه ، مبنی بر عدم ایجاد هرگونه آلودگی و بوی ناخوشایند زباله از کارخانه و همچنین ایجاد تعداد زیادی فرصت شغلی مستقیم و غیر مستقیم برای جوانان منطقه و ... ، میطلبد که مدیریت ضرب الاجلی و استراتژیک بحث پسماند که ارتباط مستقیمی با سلامتی مردم (بخصوص در بحث آب شرب و زراعی) دارد ، در این موقعیت حساس جلوه گری نموده و نقش کلیدی خود را ایفا نماید. سند این ارتباط  نیز،آمار نگران کننده افراد مبتلا به سرطان در استانهای حاشیه دریاست که 3 برابر متوسط آمار استانهای دیگر است
. شاید بتوان گفت که در ایام ماضی، ساخت و تاسیس چنین مجموعه هایی برای شهر ما رویایی شیرین بود، اما حال که این عزم و اراده با مطالبه و خواست مردم و مسیولین در شهرستان تلاقی پیدا نموده ، و زیر ساخت های لازم نیز پیش بینی گردیده است ، بر کارشناسان و خواص فرهنگی و اجتماعی فرض است که با اولویت بندی فواید و مضرات احتمالی اجرای اینچنین پروژه هایی ، در راستای تحقق هرچه سریعتر آن ، اقدامی فوری و" آتش به اختیار" کنند ، تا حداقل نسل های آینده از برکات آن بهره مند گشته و در جهت اعتلای آن گام بردارند.
 بدون شک انتقال هر گزاره ای از سنتی به مدرنیته با هزینه های اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و... همراه است اما این واکنش های ا حساسی  و شاید تا حدودی بحق ، نباید مانع اجرای افکار و برنا مه های دراز مدت در این شهرستان شود و زمینه ایجاد اپیدمی " زمین من و محل من"  را فراهم آورد که در ادامه ودر صورت اجرای طرح های مشابه دست و پا گیر خواهد بود.
همه جای لنگرود متعلق به همه لنگرودی هاست و همه مواهب و مضرات آن نیز متعلق به همه لنگرودی ها...

مجید صبوحی، کارشناس پسماند شهرداری لنگرود ۹۶/۵/۳۰